Eberhard Hilscher

Eberhard Hilscher (28 kwietnia 1927 - 7 grudnia 2005) był niemieckim pisarzem, poetą, eseistą, krytykiem literackim i literaturoznawcą. Urodził się w Świebodzinie, a zmarł w Berlinie. Kształcił się w ewangelickiej szkole dla chłopców oraz w szkole średniej w Świebodzinie. W 1944 roku został powołany do niemieckiego wojska; pod koniec wojny trafił do niewoli amerykańskiej. Po wojnie przez kilka miesięcy pracował w fabryce cukru.

W latach 1948-1952 studiował germanistykę, pedagogikę i geografię na Uniwersytecie Humboldtów w Berlinie. Po krótkiej pracy jako lektor od 1953 roku był niezależnym pisarzem. Napisał około dziesięciu książek, publikowanych od 1961 roku zarówno na Zachodzie, jak i w bloku wschodnim. Zajmował się twórczością Thomasa Manna, Arnolda Zweiga i Gerharta Hauptmanna, a także tworzył biografie Manna i Hauptmanna. W 1991 roku otrzymał nagrodę Fundacji Schillera.

Po wojnie wielokrotnie odwiedzał rodzinny Świebodzin, z którym łączyła go więź emocjonalna. Wspierał integrację niemieckich i polskich powojennych mieszkańców miasta oraz porozumienie polsko-niemieckie. W 2000 roku został honorowym obywatelem Świebodzina. Pochowano go na miejskim cmentarzu, a jego księgozbiór przekazano miastu.

Na podstawie artykułu „Eberhard Hilscher” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.